Urzad Gminy w Ciepielowie

Środa, 20 Czerwca 2018 roku,  do końca roku zostało  195 dni, imieniny: Bogna, Bogumiła, Bożena, Florentyna, Franciszek, Michał









70 rocznica mordu - Historia Kowalskich

   W dniu 6 i 7 grudnia 1942 roku na terenie dwóch miejscowości Gminy Ciepielów: Rekówki i Starego Ciepielowa oddział niemiecki przeprowadził straszliwą zbrodnię na bezbronnych mężczyznach, kobietach i dzieciach. Byli paleni żywcem, lub wrzucani do ognia po uprzednim rozstrzelaniu. Zginęła wówczas, między innymi siedmioosobowa rodzina Kowalskich oraz sześcioosobowa rodzina Obuchowiczów w Starym Ciepielowie, czternaście osób z rodziny Kosiorów oraz małżeństwo Skoczylasów z Rekówki. Łącznie zginęło 33 Polaków, mieszkańców naszej gminy i nigdy nie policzona dokładnie liczba Żydów, także mieszkańców gminy Ciepielów.
   Była to bestialska akcja Niemców stanowiąca ukaranie tych Polaków, którzy pomimo zakazów, narażając swoje życie i życie swoich rodzin, pomagali przeżyć swoim niedawnym sąsiadom - Żydom.
   W dniu 5 grudnia 2007 roku, w 65 rocznicę tych jakże strasznych wydarzeń, w Muzeum Niepodległości w Warszawie odbyła się premiera filmu pod tytułem "Życie za Życie", poświęconego pamięci Polaków, którzy oddali życie by ratować Żydów. Film składał się z 10 dokumentalnych opowieści o Polakach, którzy ponieśli śmierć za ratowanie Żydów. Obraz ukazał tragizm tego, do czego tylko ludzie mogą być zdolni, olbrzymiego okrucieństwa. Większość z opisanych historii, tak jak historia z naszej gminy to opis bestialskiej śmierci poprzez spalenie żywcem. Po filmie przeprowadzono debatę pt. "Co wiemy o Kowalskich, którzy ginęli ratując Żydów". Debata zakończyła się obietnicą historyków, że będą oni w ramach projektu "Życie za życie" dążyli do opisania wszystkich przypadków polskiego heroizmu, a o samej tragedii w Ciepielowie będzie zrealizowany 1,5 godzinny film fabularno – dokumentalny.
   20 października 2009 roku odbyła się premiera wcześniej zapowiedzianego filmu „Historia Kowalskich”. "Historia Kowalskich" to wstrząsający film - oparty na autentycznych faktach - o Polakach, którzy oddali swe życie, by ratować swych sąsiadów Żydów. Film jest fabularyzowanym dokumentem prezentującym najpierw pokojową koegzystencję Polaków i Żydów w Ciepielowie, a następnie ukrywanie Żydów przez polskie rodziny, zakończone okrutną egzekucją 33 Polaków i Żydów - spalonych żywcem przez Niemców w domach. Konstrukcję filmu, zrealizowanego przez reżyserów na podstawie ich własnego scenariusza, oparto na relacjach naocznych świadków tragedii, członków rodzin zamordowanych, a także fabularnej inscenizacji tamtych zdarzeń. Jak podkreślił Maciej Pawlicki, jest to "wstrząsająca i kompletnie nieznana światu, ale także nieznana dzisiejszej opinii publicznej w Polsce historia wielu polskich rodzin, wielu Kowalskich, którzy, by ocalić swych sąsiadów, polskich Żydów, narażali życie własnych dzieci". Wielką wartości dla poznania klimatu epoki stanowi - ukazana w filmie - historia Ciepielowa w latach 30-tych, który jak wiele polskich miasteczek zamieszkany był w połowie przez Polaków i Żydów. Polacy tworzyli miejscową inteligencję i samorząd, Żydzi natomiast w stu procentach opanowali handel i drobne rzemiosło. Film pokazuje wzajemne przeplatanie się kultur i religii, gdzie mimo konkurencji i napięć na tle ekonomicznym, wszystko tworzy jedną, nierozerwalną całość, tak charakterystyczną atmosferę przedwojennej Polski. Obie nacje, choć na co dzień ostro targują się, czują się obywatelami wspólnej Rzeczpospolitej. Symboliczny charakter ma scena, w której delegacja miejscowych, zdominowanych przez Polaków władz, składa wizytę w żydowskie święto w synagodze. Wspólnie śpiewają Mazurek Dąbrowskiego. Dzieci uczą się w jednej szkole, bawią się i baraszkują w rzece. Czasami daje się słyszeć złowrogi brzęk tłuczonych szyb w jakimś żydowskim sklepie, ale są to zjawiska na tyle marginalne, że nawet sami Żydzi zachowują wobec nich dystans. Wojna w swych początkach równie okrutnie dotyka obie społeczności. Po kilkunastu miesiącach żołnierze Wermachtu zaczynają jednak brutalniej odnosić się do Żydów: maltretują spotkanych na ulicy, grabią ich majątek. Wywieszają afisze zawiadamiające, że za pomoc Żydowi grozi śmierć całej polskiej rodzinie. Niezwykle ekspresyjnie ukazana jest brutalna łapanka Żydów na ulicach miasteczka latem 1942 r., ich załadunek na ciężarówki i wywiezienie w nieznanym kierunku... Polacy patrzą w osłupieniu. Kilkunastu Żydom udaje się uniknąć wywózki. Udają się do swych polskich sąsiadów z błaganiem o pomoc. Polacy, w tym główni bohaterowi filmu Adam i Bronisława Kowalscy ukrywają ich w stodołach i leśnych ziemiankach. Nocami przynoszą żywność i ciepłe ubrania. Nie kryją lęku, ale kontynuują pomoc.
6 grudnia 1942 r. o świcie oddział niemieckiej żandarmerii otoczył dom Kowalskich, a także domy innych rodzin podejrzewanych o udzielenie pomocy Żydom: Obuchiewiczów, Kosiorów i Skoczylasów. Tego dnia w jednym z tych domów spalono żywcem 33 osoby: Żydów i ukrywających ich Polaków, wśród nich Adama i Bronisławę Kowalskich wraz z pięciorgiem ich dzieci. Po zakończeniu projekcji filmu odbyła się uroczystość wręczenia rodzinom Kowlaskich, Obuchiewiczów, Kosiorów i Skoczylasów Krzyży Komandorskich Odrodzenia Polski najwyższego odznaczenia przyznawanego pośmiertnie przez Prezydenta RP.
   Więcej informacji, w tym zwiastuny filmowe, artykuły prasowe, itp.. w zakładce „Życie za życie” znajdziecie Państwo na stronie internetowej gminy Ciepielów.




Dodano 04.12.2012



                                                                powrót